٦٩
وَمَا عَلَى الَّذينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَىْءٍ وَلكِنْ ذِكْرى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
(69) ve ma alellezine yettekune min hisabihim min şey’iv ve lakin zikra leallehüm yettekun
onlara, sakınanlara, hesabından bir şey yoktur lakin bir hatırlatmadır belki onlar sakınırlar
| 1. | ve mâ | : ve olmaz, yoktur |
| 2. | alâ | : üzerine |
| 3. | ellezîne | : o kimseler |
| 4. | yettekûne | : takva sahibi olurlar |
| 5. | min hisâbi-him | : onların hesabından |
| 6. | min şey’in | : bir şey |
| 7. | ve lâkin | : ve lâkin, fakat |
| 8. | zikrâ | : zikir, hatırlatma |
| 9. | lealle-hum | : umulur ki böylece onlar |
| 10. | yettekûne | : takva sahibi olurlar |
وَمَا yokturعَلَى üzerineالَّذِينَ يَتَّقُونَ sakınanlarمِنْ حِسَابِهِمْ onların hesabındanمِنْ شَيْءٍ birşeyوَلَكِنْ ancakذِكْرَى hatırlatmak gerekirلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَsakınırlar diye
SEBEB-İ NÜZUL
İbn Abbâs’tan rivayete göre “Ayetlerimiz hakkında münasebetsizliğe dalanları gördüğün zaman onlar, Kur’ân’dan başka bir sözle meşgul oluncaya kadar kendilerinden yüz çevir….” âyet-i kerimesi nazil olunca müslümanlar: “Bizler, müşrikler Kur’ân ile her alay ettiklerinde ve münasebetsiz sözler konuşmaya daldıklarında onları bundan men ederek onlardan yüz çevirsek ne Mescid-i Haram’da oturabilir, ne de Beytullah’ı tavaf edebiliriz!” dediler de bu âyet-i kerime nazil oldu.
