٩
ثَانِىَ عِطْفِه لِيُضِلَّ عَنْ سَبيلِ اللّهِ لَهُ فِى الدُّنْيَا خِزْىٌ وَنُذيقُهُ يَوْمَ الْقِيمَةِ عَذَابَ الْحَريقِ
(9) saniye itfihi li yüdille an sebilillah lehu fid dünya hizyüv ve nüzikuhu yevmel kiyameti azabel hariyk
Yanını büker çevirir Allah yolundan saptırmak için onun için dünyada bir rezillik (vardır) kıyamet günü de ona tattıracağız yangın azabını
| 1. | sâniye ıtfi-hî | : ona yan çizer, kibirlenip onu eğip büker |
| 2. | li yudılle | : saptırmak için |
| 3. | an sebîli allâhi | : Allah’ın yolundan |
| 4. | lehu | : ona, onun için (vardır) |
| 5. | fî ed dunyâ | : dünyada |
| 6. | hızyun | : rezillik |
| 7. | ve nuzîku-hu | : ve ona tattıracağız |
| 8. | yevme el kıyâmeti | : kıyâmet günü |
| 9. | azâbe | : azap |
| 10. | el harîkı | : yakıcı |
SEBEB-İ NÜZUL
Müfessirlerin çoğu bu iki âyet-i kerimenin de Abdüddâr oğullarından en-Nadr ibnu’l-Hâris hakkında inen âyetler cümlesinden olduğu görüşündedir.
Muhammed ibn Ka’b'den rivayete göre el-Ahnes ibn Şureyk hakkında; İbn Abbâs’tan rivayete göre de Ebu Cehl hakkında nazil olmuştur.
Adı anılan bu üç kişi de Mekke-i Mükerreme’de Hz. Peygamber (sa)’in daveti önüne katı bir muhalefetle karşı duran katı müşrikler olmakla her birerinin yaptıkları ve söyledikleri küfür ve inkâr dolu sözler üzerine inmiş olmalıdır.
