١٩ وَالْاَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَاَلْقَيْنَا فيهَا رَوَاسِىَ وَاَنْبَتْنَا فيهَا مِنْ كُلِّ شَىْءٍ مَوْزُونٍ

(19) vel erda medednaha ve elkayna fiha ravasiye ve embetna fiha min külli şey’im mevzun
yeri uzatıp döşedik ve oturttuk oraya sabit, ağır dağlar ve orada bitirdik ölçüye gelen her türlü şeyden (nebatat)

1.	ve el arda	: ve yeryüzü
2.	medednâ-hâ	: biz onu uzattık (yaydık)
3.	ve elkaynâ	: ve biz koyduk, bıraktık
4.	fî-hâ	: orada
5.	revâsiye	: büyük dağlar
6.	ve enbetnâ	: ve biz nebat (bitkiler) yetiştirdik
7.	fî-hâ	: orada
8.	min kulli şey’in	: herşeyden
9.	mevzûnin	: mevzun, birbiriyle orantılı, ölçülü