٢
مَا اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ
(2) ma ente bini’meti rabbike bimecnunin
Sen değilsin Rabbinin nimeti sebebi ile mecnun
| 1. | mâ | : değil |
| 2. | ente | : sen |
| 3. | bi ni’meti | : ni’meti ile, ni’meti sayesinde |
| 4. | rabbi-ke | : senin Rabbin, Rabbinin |
| 5. | bi mecnûnin | : mecnun |
مَا أَنْتَsen değilsinبِنِعْمَةِnimeti sayesindeرَبِّكَ Rabbininبِمَجْنُونٍcinlenmiş
SEBEB-İ NÜZUL
İbnu’l-Münzir’in İbn Cüreyc’den rivayetine göre müşriklerin Hz. Peygamber hakkında “O önce delidir, sonra da şeytandır.” demeleri üzerine bu âyet-i kerime nazil olmuştur.
İbn Abbâs’tan rivayet ediliyor: Hz. Peygamber (daha önceleri de yaptığı gibi) bir gün Hz. Hadice’nin yanından ayrılarak kaybolmuş. Hz. Hadice onu aradıysa da bulamamış. Bir gün geri çıkagelmiş; yüzünde toz toprak yokmuş ama allak bullak imiş. Hz. Hadice kendisine: “Sana ne oldu?” diye sormuş. Cibrîl’in kendisine geldiğini ve “Rabbinin adıyla oku.” dediğini anlatmış. İşte bu, Kur’ân’dan ilk nazil olandır. Şöyle devam etmiş: “Beni düz bir yere indirdi, abdest aldı, ben de abdest aldım, sonra namaz kıldı, ben de onunla beraber iki rek’at namaz kıldım. Bana: “Ey Muhammed işte namaz böyledir.” dedi.” Hz. Peygamber (sa) bunu Hz. Hadice’ye anlatınca o da Varaka ibn Nevfel’e gitmiş. Varaka kavminin dinine muhalefet etmiş, hrıstiyan olmuş imiş. Hz. Hadice olanları kendisine anlatınca: “Muhammed’i bana gönder.” demiş. Hz. Hadice de Efendimiz (sa)’i ona göndermiş de gelmiş. Varaka kendisine: “Cibrîl sana, insanları bir tek olan Allah’a çağır, dedi mi?” diye sormuş, Hz. Peygamber (sa): “Hayır.” demiş. Varaka: “Allah’a yemin ederim ki senin davetine kadar yaşarsam sana elbette yardım ederim.” demiş ve fakat çok geçmeden vefat etmiş.
İşte bu hadise Kureyş kâfirlerinin kulağına erişince: “O bir delidir.” demişler de Allah Tealâ Onun deli olmadığına yemin etmiştir. Bunlar, bu Sûrenin başından beş âyettir.
Bunları söyledikten sonra İbn Abbâs der ki: İlk nazil olan “Rabbinin adıyla oku”dur. Bu âyet-i kerime ise ikinci nazil olandır
