٦
اِلَّا عَلى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومينَ
(6) illa ala ezvacihim ev ma meleket eymanühüm fe innehüm ğayru melumin
ancak kendi zevceleri ve sahip oldukları cariyeler (hariç) artık bunlar (ilişkilerinden dolayı) kınanmazlar
| 1. | illâ | : hariç, den başka |
| 2. | alâ ezvâci-him | : onların (kendi) zevcelerine |
| 3. | ev | : veya |
| 4. | mâ meleket | : sahip oldukları şeyler |
| 5. | eymânu-hum | : onların elleri |
| 6. | fe inne-hum | : o taktirde muhakkak onlar |
| 7. | gayru | : değil |
| 8. | melûmîne | : levmedilmiş, kınanmış |
