١٠ هُوَ الَّذى اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لَكُمْ مِنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فيهِ تُسيمُونَ

(10) hüvellezi enzele mines semai mael leküm minhü şerabüv ve minhü şecerun fihi tüsiymun
o ki indirdi sizin için semadan su o sudan içersiniz o sudan ağaçlar (istifade eder) o sudan (hayvanlar) sulanır

1.	huve	: o
2.	ellezî	: ki o
3.	enzele	: indirdi
4.	min es semâi	: semadan
5.	mâen	: su
6.	lekum	: sizin için
7.	min-hu	: ondan
8.	şarâbun	: içilen şey
9.	ve min-hu	: ve ondan
10.	şecerun	: ağaç, yeşillik, otlar
11.	fî-hi	: içinde, orada, arasında
12.	tusîmûne (esâme)	: hayvanları otlatırsınız (otlatmak için salarsınız) : (hayvanları otlatmak için saldı)