٥٩ يَتَوَارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِه اَيُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ اَمْ يَدُسُّهُ فِى التُّرَابِ اَلَاسَاءَ مَايَحْكُمُونَ

(59) yetevara minel kavmi min sui ma büşşira bih e yümsikühu ala hunin em yedüssühu fit türab e la sae ma yahkümun
kavminden gizlenir kendisine müjdelenen şeyin sui’den (utancından) o kız çocuğunu tutsun mu? zillete katlanarak yoksa onu toprağa mı gömsün? dikkat edin, ne kötü hüküm veriyorlar

1.	yetevârâ (vârâ) (te-vârâ)	: gizlenir (gizledi, örttü) (gizlendi)
2.	min el kavmi	: kavimden
3.	min sûi	: kötülükten, kötülüğünden
4.	mâ buşşire	: müjdelenen şey
5.	bi-hi	: onunla
6.	e yumsiku-hu (emseke)	: onu tutsun mu (tuttu)
7.	alâ hûnin	: zelillikle
8.	em yedussu-hu (desse)	: yoksa onu gömsün mü (gömdü)
9.	fî et turâbi	: toprağın içine, toprağa
10.	e lâ sâe	: kötü değil mi
11.	mâ yahkumûne	: hükmettikleri (karar verdikleri) şey