بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
١
طه
(1) ta-ha
ta – ha
SEBEB-İ NÜZUL
İbn Abbâs ve İbnu’z-Zubeyr’den rivayete göre Sûre Mekkî’dir. Bazıları “Onların söylediklerine sabret ve güneşin doğmasından önce de, batmasından önce de Rabbini hamd ile teşbih et…” (âyet: 130) âyet-i kerimesini istisna ile Medine-i Münevvere’de nazil olduğunu söylemişlerdir. Celâleddin es-Suyûtî, ilerde yerinde de geleceği üzere Ebu Râfi’den gelen bir rivayete dayanarak “Onlardan bazılarına, denemek için verdiğimiz dünya hayatının süsüne gözlerini dikme…” (âyet: 131) âyet-i kerimesinin de Medine-i Münevvere’de nazil olduğunu söyler.
İbn Abbâs ve Câbir ibn Abdullah’tan rivayete göre sûre, Meryem Sûresinden sonra ve Hz. Ömer’in müslüman olmasından önce inmiştir ki Hz. Ömer, Rasûlullah (sa)’ı öldürmeye giderken kız kardeşinin ve eniştesinin müslüman olduklarını haber alıp onlara gittiğinde okuması için kendisine verilen işte bu Tâhâ Sûresi olmuş ve bunları okuyan Ömer’in kalbine rikkat gelip hidayete ermişti.
