١٩
وَفى اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّاءِلِ وَالْمَحْرُومِ
(19) vefi emvalihim hakkul lis saili vel mahrum
Onların mallarında dilenen ve mahrum kalanlar için bir hak (vardır)
| 1. | ve fî emvâli-him | : ve onların mallarında vardır |
| 2. | hakkun | : hak |
| 3. | li es sâili | : isteyen için, isteyenlerin |
| 4. | ve el mahrûmi | : ve mahrum olan, yoksul olan (iffetinden isteyemeyen) |
SEBEB-İ NÜZUL
Sevrî’nin Kays ibn Müslim’den, onun da el-Hasen ibn Muhammed’den rivayetine göre Hz. Peygamber (sa) bir seriyye göndermiş ve onlar bir takım ganimetler elde etmişlerdi. Bu arada ganimetin paylaşılmasında hazır bulunmayan bir grup geldi (de ganimetten pay istediler) ve işte bunun üzerine “Onların mallarında yoksul ve muhtaçlar için de bir hak vardır.” âyet-i kerimesi nazil oldu.
İbn Kesîr bu rivayeti verdikten sonra buna göre âyet-i kerimenin Medine-i Münevvere’de nazil olmuş olması gerektiğini, halbuki Sûrenin tamamının Mekke’de nazil olduğunu ve âyetin hükmünün nüzulünden sonraki hadiselere şamil olduğunu söyler
